حدود سه هفته پیش ممیزی مرحله اول داشتند، واسه اینکه مشخص بشه آمادگی دریافت گواهینامه دارند یا نه... این روزها ممیزی مرحله دوم دارند و توی این دو، سه هفته کار زیادی پیش نرفته! البته مغایرت جدی هم نداشتند ولی همون هایی که بوده (مانند مشکلات نشانه گذاری مستندات، ارزیابی نکردن دو یا سه تامین کننده و مواردی از این دست) واسش چندتا کاغذ سیاه کردند و اسمش رو گذاشتند اقدام اصلاحی ...! 

ممیز هم اومده و کلی به به و چه چه که چه خوب پیشرفت کرده اید؟ و مستحق دریافت گواهینامه هستید...! بنده خدا خبر نداره که شرکت در حال ورشکستگیه! و تا جایی که به کسی برنخوره از کیفیت (ببخشید از هزینه ها) کم می کنند که جواب طلب کاراشون رو بدند.

حالا به نظر شما ممیزی خارجی (نوع سوم، صدور گواهینامه و یا هر چی که اسمش رو بذارید) واقعا ارزش افزوده واسه یک سازمان داره؟! یا اینکه در اکثر مواقع بازاری هست واسه کسب درآمد شرکت های گواهی دهنده؟

ریاست محترم بیمارستان، در صورتی که نیاز به در اختیار داشتن متن استانداردهای اعتباربخشی بیمارستان های ایران را دارید می توانید متن این استاندارد را از اینجا دریافت نمایید.

در هر لحظه ای از روز شما در یکی از دو حالات روبرو هستید: حالت فکر کردن (که در آن حالت یک رئیس به حساب می آید) و حالت عمل (که مانند یک کارگر آن را انجام می دهید). زمانی که یک پروژه یا کار به شما داده می شود، ابتدا به چگونگی انجام آن فکر می کنید. در این زمان شما در حالت فکر کردن / رئیس هستید. کسی که دستور می دهد. تودو لیست شما در واقع لیست دستورات آقای رییس است که بعدا توسط آقای کارگر دانه دانه انجام می شود.

زمانی که شما کلاه ریاست بر سر می گذارید، باید دستورات تان را به گونه ای بنویسید تا کارگرتان بدون اینکه لازم باشد به آنها فکر کند (و استرس فکر کردن را بکشد)، بتواند آنها را انجام دهد. فکر کردن هنگام انجام کار بسیار مشکل تر از فکر کردن زمانی است که در جایی نشسته اید و کلاه ریاست بر سر دارید. پس خارج کردن فرایند «فکر کردن هنگام انجام کار» یکی از بهترین راه ها برای اتمام و به پایان رساندن آسان، تودو لیست است. اصل مطلب را در اینجا مطالعه نمایید.

مدیریت محترم، احتراما به استحضار می رساند در یکی از ممیزی های صدور گواهینامه که اخیرا در سازمان یکی از کارفرمایانم انجام شد ممیزین از روشی جدید برای دسته بندی و امتیازدهی مستندسازی، پیاده سازی و بهبود مستمر اثربخشی عملکرد سیستم مدیریت کیفیت منطبق بر استانداردهای خانواده ایزو استفاده کردند. ترجمه مبانی امتیازدهی (صفر تا 10) به شرح زیر است:

امتیاز صفر: سازمان با نیازمندی های عناصر استاندارد آشنا نیست و هیچ گونه مستندسازی مرتبطی (مانند نمودار، پیش بینی، طرح، روش اجرایی، راهبرد) ندارد.

امتیاز یک: سازمان با نیازمندی های عناصر استاندارد آشناست ولی هیچ گونه شواهد مستندی از طرحریزی یا پیاده سازی در اختیار ندارد.

امتیاز دو: سازمان با نیازمندی های عناصر استاندارد آشناست و مستندات ابتدایی را در اختیار دارد لیکن طرح هایش برای پیاده سازی کامل نیست.

امتیاز سه: مستندسازی در دسترس است و پیاده سازی با مسئولیت های تخصیص یافته شروع شده است (0-30% تکمیل شده)

امتیاز چهار: مستندسازی در دسترس و پیاده سازی در جریان است (30-60% تکمیل شده). کمبودها شناسایی شده اند ولی بهبود قابل سنجش نیست.

امتیاز پنج: پیاده سازی در جریان است (60-80%) و شواهد اولیه از نتایج مرتبط بدست آمده است.

امتیاز شش: پیاده سازی نزدیک به اتمام است (80-95%) و شواهد عینی اثربخشی اجرا، موجود است.

امتیاز هفت: پیاده سازی مستندات برای پاسخگویی به نیازمندی های استاندارد کامل شده است و شواهد انطباق اثربخشی به طور کامل قابل ارایه است. سازمان حداقل نیازمندی های استاندارد را برآورده کرده است.

امتیاز هشت: تحلیل نتایج و بهبود مستمر در حوزه های کلیدی پیوند خورده با رضایت مشتری قابل اثبات است.

امتیاز نه: سازمان به عملکردی در سطح جهانی رسیده است و توانایی نشان دادن رشدی فراتر از نیازمندی های استاندارد و همچنین بهبود مستمر در تمام حوزه ها را داراست.

امتیاز ده: سازمان بهترین عملکرد را در سطح جهانی داراست و توانایی اثبات نوآوری های بارزی را در روش های جدید برای نشان دادن نتایج فراتر از نیازمندی های مشتری دارد. سازمان به الگویی از بهترین ها در صنعت خود تبدیل شده است.

یادآوری: سازمانی که حداقل امتیاز 7 را در هر یک از حوزه های مورد ممیزی کسب نماید برای ممیزی صدور گواهینامه توصیه می گردد.